Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Τ' Απεράθου είχε την τιμητική του στα Σφακιά



Το Δ.Σ. του Συλλόγου Απεραθιτών Νάξου, αναλυτικά, ενημερώνει για την εκδήλωση που έτυχε παγκρήτιας προβολής τ’ Απεράθου και της Νάξου:

                                    Ια τσι Σφακιανοί τσι άψο-
                                     γοι ήντα να πρωτογράψω...


Μία τεράστια ζεστή αγκαλιά έφερε πιο κοντά την Κρήτη με τη Νάξο,τ’ Απεράθου με τα Σφακιά.

Το τετραήμερο 21 με 24 Ιούλη η κρητική φιλοξενία σε όλο της το μεγαλείο, όπου τριάντα Απεραθίτες ταξίδεψαν από Αθήνα και Νάξο για να σμίξουν στα Σφακιά με ανθρώπους φίλους και εραστές του χωριού μας. 
Οι Σφακιανοί τίμησαν τ’ Απεράθου της Νάξου βασιζόμενοι στις κοινές ρίζες και παραδόσεις καθώς και την κοινή διάλεκτο – ντοπιολαλιά των δύο Τόπων, αφιερώνοντας την ετήσια καθιερωμένη εκδήλωσή τους – σταθμό στα πολιτιστικά δρώμενα των Σφακίων “Σφακιά συνάντηση με την παράδοση”, στο ορεινό και παραδοσιακό χωριό της Νάξου, στις 23 Ιούλη, στη Χώρα των Σφακίων. Διοργανωτής ο μουσικοχορευτικός σύλλογος “Τα Σφακιά” με την υποστήριξη του Δήμου Σφακίων και επιχειρήσεων της περιοχής.
Μέσω του Απεραθίτικου Συλλόγου Νάξου διοργανώσαμε και αποδεχθήκαμε αυτή την μικρή περιπλάνηση, η οποία μοναδικό σκοπό είχε την ανταπόκριση μας στην πρόταση για την προβολή του χωριού μας σε ένα από τα νοτιότερα άκρα της Ελλάδας τα ιστορικά Σφακιά.

Παρέα με το Δήμαρχο Νάξου και μικρών Κυκλάδων Μανώλη Μαργαρίτη, το νεοεκλεγέντα Πρόεδρο του τοπικού μας Συμβουλίου Γιώργο Μπάκαλο, τον φίλο μας τον Καλυμνιό στο βιολί, το Νίκο Παντελιά στο λαούτο, τη Γεωργία Χατζηπέτρου στο τραγούδι, με το χορευτικό του Απεραθίτικου Συλλόγου πλαισιωμένο από ντόπιους μερακλήδες χορευτές, ταξιδέψαμε στο νησί του Καζαντζάκη για να γνωρίσουμε από κοντά τα μέρη που έδρασε ο σπουδαίος ήρωας και αγωνιστής Δασκαλογιάννης, την Ανώπολη, τα Σφακιά και το Φραγκοκάστελλο.
Η φιλοξενία και η οργάνωση ήταν υψηλού επιπέδου. Η εγκαρδιότητα, η ζεστασιά των ανθρώπων, οι οποίοι μας συμπεριφερόταν από την πρώτη στιγμή σαν να μας γνώριζαν χρόνια,αλλά και σαν να μας θαύμαζαν για την δική μας καταγωγή η οποία θεωρείται κοινή.  
Άνθρωποι ευφυείς και υπερήφανοι για τον τόπο τους, γνωρίζοντας όμως να τιμούν και άλλους τόπους.
Η προφορά, τα χαρακτηριστικά στις φυσιογνωμίες, η οξυδέρκεια, το ταλέντο στην ποίηση,στο χορό, στο τραγούδι, μας έφεραν αμέσως πολύ κοντά ψυχικά και σωματικά. Σύντομα αισθανθήκαμε ένα με τον τόπο και τους κατοίκους.

                                   “Θεέ μου κάνε ένα σεισμό
                                          κούνησε το πλανήτη
                                      και κάνε ν΄άρθει ποιο κοντά,
                                         η Νάξος με την Κρήτη.”

Έλεγε μεταξύ άλλων ο σπουδαίος μαντιναδολόγος και φίλος μας Σήφης Παπασηφάκης, που δεν μας άφησε ούτε στιγμή να αισθανθούμε μοναξιά φροντίζοντας -συχνά ακοίμιστος- για να είναι τα πάντα στην εντέλεια. Από κοντά μας αρκετά και ο Δήμαρχος Σφακιών Παύλος Πολλάκης, ο αγωνιστής Δήμαρχος, ένας από τους πρωταγωνιστές στις κινητοποιήσεις του υπερήφανου κρητικού λαού κατά της υδρόλυσης των χημικών της Συρίας στη θαλάσσια περιοχή Δυτικά της Κρήτης.

          Η βραδιά στις 23 Ιουλίου γεμάτη ΑΠΕΙΡΑΝΘΟ
Κατά τη διάρκεια της κεντρικής εκδήλωσης αφιέρωμα στο χωριό μας, υπήρξαν χαιρετισμοί του Δημάρχου μας Μανώλη Μαργαρίτη, του νεοεκλεγέντα Προέδρου του τοπικού μας Συμβουλίου Γιώργη Μπάκαλου και ομιλία του Προέδρου του Απεραθίτικου Συλλόγου Μάρκου Μαργαρίτη, ο οποίος αναφέρθηκε συνοπτικά στην ιστορία και τον πολιτισμό του χωριού μας καθώς και στις κοινές ρίζες και χαρακτηριστικά των δύο τόπων.(Απεράθου και Σφακιά).Το μουσικοχορευτικό πρόγραμμα που παρουσιάσθηκε με ευθύνη του Απεραθίτικου Συλλόγου ήταν πλούσιο, αντιπροσωπευτικό της μουσικής και Πολιτιστικής μας παράδοσης.
Η επίσκεψη στο Φραγκοκάστελο, η ξενάγηση στην Ανώπολη με τη φωτογράφιση στο άγαλμα του ήρωα Δασκαλογιάννη, τα ξενύχτια και τα αυτοσχέδια γλέντια με τη συνοδεία Λύρας και εν συνεχεία με το Βιολί του Καλυμνιού, το έθιμο του ποτού με τις κούπες (έτσι για να...ανέβει η παρέα), οι αυτοσχέδιες μαντινάδες και τα κοτσάκια που ακούσθηκαν, ήταν εικόνες που δεν φεύγουν εύκολα από τη μνήμη μας.
Εικόνες και στιγμιότυπα μοναδικά τα οποία μας πρόσφεραν χαρά, θαυμασμό και ενθουσιασμό.

Όμως εκείνο που ουδέποτε θα ξεχασθεί από κανένα ήταν το χαμόγελο, η ευγένεια, η τεράστια αγκαλιά και η αγάπη που μας έκαναν να αισθανθούμε όλοι τους για όλους εμάς.
Στο πέρασμα μας από κάθε σημείο του χωριού, η φράση που κυριαρχούσε ήταν   “Καλώς ορίσατε”

Από όπου περάσαμε και μόλις υποψιαζόταν ότι είμαστε Απεραθίτες απλά και αληθινά μας έλεγαν:
“Κάτσετε να σας σε κεράσω με”...και αν ο αιφνιδιασμός η, η αμηχανία μας καθυστερούσε την απάντηση, στα όρθια μας παρουσίαζαν το καραφάκι με τα ποτηράκια της ρακής...
Παντού πρόσωπα χαμογελαστά και άνθρωποι χουβαρντάδες.
Τα τραπέζια με τα φαγητά πλούσια. Όμως μεγαλύτερη αξία από όλα είχε η εγκαρδιότητα, η διάθεση, η ζεστασιά και η ευχάριστη παρέα τους.
“Να κάτσε τε όσο θέτε, μας έλεγαν στο τέλος, βλέποντας να πλησιάζει το τέρμα της μικρής αυτής αλλά ιστορικής συνάντησης.

Παυλή Βοτζάκη, Δάσκαλε των χορευτικών Σήφη Παπασηφάκη, σπουδαίε και σεμνέ λυράρη Βρουβογιάννη, νεαρέ και πολυτάλαντε Γιώργο Μαγγελάκη τόσο στη λύρα όσο και στο λαούτο και το τραγούδι δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έγινε ανταλλαγή δώρων από το Δήμαρχο Νάξου Μ. Μαργαρίτη προς τον Δήμαρχο Σφακίων καθώς και τον Πρόεδρο του τοπικού μας συμβουλίου Γ, Μπάκαλο,
Επίσης ο Πρόεδρος του Απεραθίτικου Συλλόγου Μάρκος Μαργαρίτης παρέδωσε αναμνηστικά δώρα από την εκκλησία μας την Παναγία, τα Μουσεία, το συνεταιρισμό γυναικών, τη Βιβλιοθήκη Νίκου Ν. Γλέζου και τα εμπορικά καταστήματα του χωριού (με τοπικά κυρίως προϊόντα).Επίσης βιβλία από τον Μανώλη Γλέζο.

Οι ίδιοι είχαν ήδη έτοιμα (προτού τα παραδώσουμε εμείς) δικά τους δώρα με τοπικά προϊόντα για τον καθένα μας.

Η ευθύνη μας σαν Απεραθίτες για να ανταποκριθούμε και να ανταποδώσουμε μια παρόμοιου επιπέδου ολιγοήμερη φιλοξενία ΑΠΑΙΤΕΙ τη συνεργασία του Δήμου, του τοπικού Συμβουλίου, των Συλλόγων, των φορέων του χωριού, των εμπορικών καταστημάτων αλλά και όλων των κατοίκων, αν θέλουμε να παρουσιάσουμε κάτι ανάλογο με τη δική τους διοργάνωση και αποτελεσματικότητα.

Με την ευκαιρία ευχαριστούμε για άλλη μία φορά όλα τα καταστήματα και φορείς του χωριού μας για την ανταπόκριση τους στην έκκληση μας για συγκέντρωση και προσφορά δώρων κατά την επίσκεψη μας στους φίλους διοργανωτές.

Από το Δ.Σ του Συλλόγου μας εκτός από τον Πρόεδρο, συμμετείχε και ο ειδικός Γραμματέας Μανώλης Χατζηπέτρος.

Το Δ.Σ του Συλλόγου μας ευχαριστεί όλους όσους συμμετείχαν στην αποστολή φιλίας και αγάπης στα Σφακιά ενώ υπενθυμίζει ότι ήδη έχει εκδώσει ξεχωριστή ιδιαίτερη επιστολή-ανακοίνωση με την οποία ονομαστικά καταγράφει και ευχαριστεί όλα τα μαγαζιά, πρόσωπα και φορείς που μας υποστήριξαν με τα δώρα τους σε αυτό το μοναδικό και ανεπανάληπτο ταξίδι αγάπης, ανθρωπιάς προβολής και τιμής για το χωριό μας.

Για το Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                              Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΜΑΡΚΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ                                   ΜΑΡΟΥΔΙΑ ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΥ

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Φεστιβάλ Νάξου

Κυριακή 10 Αυγούστου στις 21.30 στον Πύργο Μπαζαίου, συναυλία με τον Νίκο ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΓΛΟΥ. Μαζί του μία νέα μπάντα ταλαντούχων μουσικών οι "Φτερωτές Κιθάρες" τον συνοδεύουν και δίνουν πνοή στο νέο υλικό αλλά και στα δικά του προσωπικά γνωστά και αγαπημένα τραγούδια.

Προπώληση εισιτηρίων στον Πύργο Μπαζαίου, στο Cafe Citron στην παραλία Χώρας Νάξου, στο αποστακτήριο Βαλληνδρά στο Χαλκί και στο Cafe Asmari στη Απείρανθο

Βραδιές Βωβού Κινηματογράφου στο Χαλκί


Εκδηλώσεις 2014 Πολιτιστικού συλλόγου Απειράνθου Τα Φανάρια


Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Αφιέρωμα στο Φεστιβάλ Νάξου είχε η Καθημερινή της Κυριακής

Αφιέρωμα στο Φεστιβάλ Νάξου που διεξάγεται από το 2001 στον Πύργο Μπαζαίου έκανε η εφ. Καθημερινή της Κυριακής και η Μαριαλένα Σπυροπούλου, που μίλησε με τους δύο ιδρυτές του Φεστιβάλ, το Μάριο Βαζαίο, οικονομολόγο, ιδιοκτήτη του Πύργου, και το Στέλιο Κρασανάκη, ψύχιατρο, δραματοθεραπευτή και καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ, "γι αυτό το μικρό θαύμα που αναβιώνει στο νησί της Αριάδνης"...
Αναλυτικά, το δημοσίευμα:

"Φεστιβάλ Νάξου, ταξίδι στην τέχνη"

Στο 12ο χλμ. του κεντρικού δρόμου που ενώνει τη Χώρα της Νάξου με την ενδοχώρα δεσπόζει επιβλητικός ένας πύργος βγαλμένος από τα παραμύθια. Σε ένα μοναχικό, σεληνιακό τοπίο, ο Πύργος Μπαζαίου δίνει ζωή στα καλοκαιρινά μας όνειρα. Κάπως έτσι αισθάνομαι κάθε χρόνο στον εσωτερικό αύλειο χώρο, σε κάποια από τις παραστάσεις του.

Το Φεστιβάλ Νάξου είναι πραγματικότητα από το 2001. Και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από μεγάλα αθηναϊκά ή ευρωπαϊκά φεστιβάλ.

Συναντήσαμε λίγο προτού μεταφερθούν στο όμορφο νησί των Κυκλάδων τους δύο ιδρυτές του Φεστιβάλ, τον κ. Μάριο Βαζαίο, οικονομολόγο, ιδιοκτήτη του Πύργου, και τον κ. Στέλιο Κρασανάκη, ψύχιατρο, δραματοθεραπευτή και καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ, για να μας μιλήσουν γι’ αυτό το μικρό θαύμα που αναβιώνει στο νησί της Αριάδνης.

Πώς ξεκίνησε το εγχείρημα, Μ.Β.: Το 2001 το φεστιβάλ ξεκινά, αλλά η γέννηση της ιδέας πάει πολύ πιο πίσω. Εγώ είμαι Ναξιώτης, αλλά ο κ. Κρασανάκης είναι Κρητικός, και η σχέση της Νάξου με την Κρήτη κρατά στον ιστορικό χρόνο σε πολλά επίπεδα. Η γνωριμία έγινε μέσω του dramatherapy. O Κρασανάκης είναι εμβληματική μορφή της δραματοθεραπείας, πέρα από την ψυχιατρική και την απεξάρτηση. Ετσι, σκεφτήκαμε αρχικά να αξιοποιήσουμε τον πύργο ως χώρο για σεμινάρια δραματοθεραπείας.

Η δραματοθεραπεία, Στ.Κρ.: Κάθε χρόνο το φεστιβάλ εμπεριέχει μια ενότητα που αφορά τη δραματοθεραπεία. Προτού ακόμα γίνει το φεστιβάλ, ο στόχος ήταν να γίνει ένα καλοκαιρινό θεραπευτικό summer school, ανάλογο της θρησκευτικής λειτουργίας του χώρου, που σήμερα είναι η ψυχοθεραπεία.

Οικογενειακή κληρονομιά, Μ.Β.: Ο πύργος ανήκει στην οικογένειά μου από το τέλος του 19ου αιώνα. Πριν ήταν το μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού. Πολλοί είναι αυτοί που αντέδρασαν για την αλλαγή της χρήσης του μνημείου. Αυτό που έχει ενδιαφέρον ανά τους αιώνες είναι να δούμε πώς το κάθε μνημείο αποτυπώνει και την εξέλιξη ή την ιστορία του τόπου. Αυτό το μνημείο χτίστηκε από μοναχούς σταδιακά. Και πριν από το μοναστήρι υπάρχει το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού. Στις αρχές του 19ου αιώνα, με την αντιβασιλεία του Οθωνα απαλλοτριώνουν τις περιουσίες των μοναστηριών, ιδίως σε όσα είναι διαλυμένα, όπως είναι η περίπτωση του Τιμίου Σταυρού, ή όσα είχαν κάτω από 6 μοναχούς. Με την ευκαιρία αυτή, οι Βαυαροί δημιουργούν περιουσίες στο ελληνικό Δημόσιο, που δεν είχε, και τα έσοδα αυτής δεσμεύονται για την πρώτη ελεύθερη παιδεία των Ελλήνων. Μετά την πρώτη πτώχευση του ελληνικού κράτους, επί Τρικούπη, το Δημόσιο αρχίζει και πουλά, και πολλά από αυτά περνάνε σε ιδιωτικά χέρια. Ετσι πέρασε στα χέρια της δικής μου οικογένειας. Φυσικά ο πύργος τότε ήταν διαλυμένος.

Ο πολιτισμός ως καθημερινότητα, Μ.Β.: Δεν είναι πολιτισμός μόνον οι εκδηλώσεις. Στην ουσία δεν αντέχαμε να βλέπουμε άλλο ένα ερειπωμένο κτίριο και να περιμένουμε το υπουργείο Πολιτισμού να νοιαστεί γι’ αυτό. Οπότε συντηρήσαμε ένα οίκημα και παράλληλα το ζούμε όλοι. Στο Φεστιβάλ Νάξου όλα κινούνται σε ένα πλαίσιο μη κερδοσκοπικό και αυτό ήταν κανόνας εξαρχής. Οι αμοιβές στους καλλιτέχνες δίνονται ανάλογα με τις δυνατότητες και την προσέλευση του κοινού. Ακόμη και οι ξενοδόχοι ή τα εστιατόρια που συνεργαζόμαστε προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους καλλιτέχνες αφιλοκερδώς.

H τοπική κοινωνία, Στ.Κρ.: Το φεστιβάλ άλλαξε πολλά στα καλλιτεχνικά δρώμενα της Νάξου. Εκείνο που προσέφερε είναι διττό. Οτι μπορούν να γίνουν αποδεκτά πράγματα δύσκολα για την τοπική κοινωνία, που να μην αποβλέπουν σε μια μαζική κουλτούρα, όπως όλα αυτά που γίνονταν τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Εδώ δόθηκε χώρος στη λογοτεχνία, στα εικαστικά, στο θέατρο αλλά και στη μουσική. Και το δεύτερο είναι ότι όλα αυτά μπορούν να γίνουν μέσα από την ιδιωτική, αφιλοκερδή πρωτοβουλία. Ακόμη και σήμερα νομίζουν ότι το φεστιβάλ ανήκει στη δημοτική αρχή. Δεν μπορούν οι άνθρωποι να διανοηθούν ότι κάτι με τόσο μεγάλη εμβέλεια ανήκει στην ιδιωτική πρωτοβουλία και μάλιστα χωρίς κρατικό προϋπολογισμό.

Μ.Β.: Η Νάξος έχει ιδιαιτερότητες ιστορικά. Η αυτονομία του νησιού κάνει τους κατοίκους της κλειστούς. Η δική μου ανάγκη να δημιουργηθεί το φεστιβάλ σχετιζόταν με την απορία μου πώς είναι δυνατόν να ζεις σε έναν τόσο μικρό τόπο που είναι διχοτομημένος. Τι πάει να πει Δήμος Δυτικής Ακτής και τι πάει να πει Δήμος Δρυμαλίας; Κανένας από τους δυο δεν είχε μέσα τον όρο «Νάξος». Εμείς θέλαμε να κάνουμε μια ομπρέλα πάνω από τους δύο δήμους και να συνεργαστούμε και με τους δύο, υπό τον τίτλο Φεστιβάλ Νάξου.

Το φετινό πρόγραμμα, Στ. Κρ.: Από το «Less is more» του 2011, φέτος περάσαμε στον τίτλο «Σύνοψις». Το Γαλλικό Ινστιτούτο και η Γαλλική Πρεσβεία μας δίνουν τη δυνατότητα να ανοιχθούμε στην όπερα. Θα γίνει αναμετάδοση τριών φημισμένων φετινών παραστάσεων της Aix-en-Provence. Επίσης έχουμε συναυλία του Πορτοκάλογλου, θέατρο από τους bijoux de kant, παιδικές παραστάσεις, τζαζ συναυλίες και πρωτότυπες εικαστικές εκθέσεις. Εχουμε ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας και με το Ελληνικό Φεστιβάλ, την Εθνική Λυρική Σκηνή. Πρέπει να σπάσει η αθηνοκεντρική τάση. Να αλλάξει η αντίληψη του τρόπου που δημιουργούν δρώμενα μόνο για συγκεκριμένους χώρους. Η τέχνη πρέπει να μπορεί να ταξιδεύει.
​​Αναλυτικές πληροφορίες για το πρόγραμμα του φεστιβάλ στο www.bazeostower.gr
Έντυπη έκδοση εφ. Καθημερινή 27.07.2014

από Naxos News

Μουσικό σεργιάνι στο Κορωνοχώρι

Νομικό Πρόσωπο Πολιτισμού, Αθλητισμού, Περιβάλλοντος, Παιδείας, Πρόνοιας και Αλληλεγγύης Δήμου Νάξου
και Μικρών Κυκλάδων
Θερινά Εργαστήρια Μουσικής στη Νάξο, Καλοκαίρι 2014
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Αλέξανδρος Καλογεράς
Μουσικό Σεργιάνι
Κορωνοχώρι
Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014
Ώρα: 8:00 μ.μ. – Είσοδος ελεύθερη
 Ελάτε στο Κορωνοχώρι να περπατήσουμε και...........
να χαρούμε τα σοκάκια
και τις γειτονιές του μεταμορφωμένες από ήχους και εικόνες.

Ξεκινώντας από το κάτω μέρος του χωριού στην πλατεία και ανηφορίζοντας προς την
Εκκλησία πάνω από 50 μουσικοί, χορευτές και άλλοι καλλιτέχνες
θα μας υποδεχθούν σε μια διαφορετική περιήγηση.

Ο Πύργος του Μαυρογένη, το Τραπεζάκι του Όθωνα, η Εκκλησία της Μεταμόρφωσεως του Σωτήρος,
το Κελί, ο Ενετικός Πύργος του Φραγκόπουλου, τα περιβόλια, το σχολείο,
το Αρχαιολογικό Μουσείο, θα ζωντανέψουν με ξεχωριστό τρόπο.

Μουσική, χορός, προβολές ταινιών και άλλα  πολλά θα μας κάνουν
να ζήσουμε μία αξέχαστη βραδιά.

Οργάνωση:
Ν.Ο.Π.Π.Α.Π.Π.Π.Α. Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων
Πολιτιστική Χορευτική Ομάδα Κορωνοχωρίου – Μύλων Νάξου
“Παναγία η Φλεριότισσα”

από Naxosfun

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Αφιέρωμα στ' Απεράθου στα Σφακιά της Κρήτης

ΣΦΑΚΙΑ
Συνάντηση με την παράδοση
Αφιέρωμα στην Απείρανθο της Νάξου

Την Τετάρτη 23 Ιουλίου και ώρα 21:00, θα πραγματοποιηθεί στην Χώρα Σφακίων μουσικοχορευτική εκδήλωση με θέμα:
Αφιέρωμα στην Απείρανθο της Νάξου.

Οι Σφακιανοί, τιμούν την Απείρανθο της Νάξου με αφορμή τις κοινές τους ρίζες, τα κοινά τους ήθη και έθιμα και κυρίως την κοινή τους τοπική διάλεκτο - ντοπολαλιά.

Διοργανωτής της βραδυάς είναι ο Μουσικοχορευτικός σύλλογος "Τα Σφακιά" και επίσημος προσκεκλημένος είναι ο Απεραθίτικος Σύλλογος Νάξου.

Παρών στην εκδήλωση θα δώσει και μιά ομάδα από 25-30 Απεραθίτες όπου με το μουσικοχορευτικό τους συγκρότημα θα δώσουν την Απεραθίτικη πινελιά στην εκδήλωση.

Στο βιολί θα είναι ο Γιώργος Πρωτονοτάριος "Καλιμνιός", στο λαούτο ο Νίκος Παντελιάς και στο τραγούδι η Γεωργία Χατζηπέτρου.
Παρών στην εκδήλωση θα δώσει και ο Δήμαρχος Νάξου και μικρών Κυκλάδων κος. Μανώλης Μαργαρίτης.

Ο πρόεδρος και το Δ.Σ. του συλλόγου Ναξίων Κρήτης, χαιρετίζουν την εκδήλωση, καλοσωρίζουν τους Απεραθίτες στην Κρήτη και προσκαλούν όλα τα μέλη τους να παρευρεθούν στην εκδήλωση.

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

Απείρανθος Νάξου...το πρώτο πολιτιστικό χωριό της Ελλάδος

Η Νάξος δεν γνωρίζει τι θα πει η μονοτονία, αφού ο επισκέπτης είτε περιπλέοντας είτε ταξιδεύοντας στο εσωτερικό θα γνωρίσει τις αμέτρητες ομορφιές της...
Η Απείρανθος η τ’ Απεράθου,όπως συνηθίζεται να λέγεται εξίσου, είναι σήμερα το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό της Νάξου. Ο ορεινός οικισμός, βρίσκεται "κλεισμένος" στους πρόποδες του βουνού Φανάρι με μέσο υψόμετρο τα 600 μέτρα. Εκτείνεται από τα 550 μέτρα στη θέση Λαγκάδι έως τα 650 μέτρα στη θέση Ψάρη Πλάκα. Απέχει από τη Xώρα της Νάξου είκοσι οκτώ χιλιόμετρα και το.....
οδικό δίκτυο είναι σε πολύ καλή κατάσταση.
Στο χωριό ζουν περίπου 900 κάτοικοι, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα και τον κόσμο ζουν περισσότεροι από 9.000 Απεραθίτες. Είναι το " παράξενο χωριουδάκι " όπως το χαρακτηρίζουν ξένοι ταξιδιωτικοί οδηγοί. Είναι το " μαρμάρινο " χωριό, λόγω του ότι όλοι οι δρόμοι είναι στρωμένοι με πέτρες και μάρμαρα. Είναι "το χωριό που στιχουργεί, αφού οι κάτοικοι του, με αξιοθαύμαστη ευχέρεια κάνουν τραγούδι την καθημερινή τους ζωή, τη λύπη, τη χαρά…

Είναι " το χωριό
του Μανώλη Γλέζου -Νώλη όπως οι ντόπιοι τον αποκαλούν- καθώς εδώ γεννήθηκε αυτή η μεγάλη προσωπικότητα του έθνους μας. Και ποιος δεν θυμάται το ιστορικό κατόρθωμα του Γλέζου και του Σάντα, όταν 31 Μάη του 1941 η υπόδουλη από τους Γερμανούς Αθήνα ξύπνησε και από τον ιστό της Ακρόπολης είχε φύγει το μισητό σύμβολο του ναζισμού, δίνοντας θάρρος και ελπίδα στους λαούς της σκλαβωμένης Ευρώπης. Το 1986 εκλέχθηκε πρόεδρος της κοινότητας εφαρμόζοντας το θεσμό της άμεσης Δημοκρατίας.
Εδώ γεννήθηκε ο Πρωθυπουργός
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, με τρεις γενιές πολιτικών φυσιογνωμιών. Δεκάδες οι ποιητές, οι συγγραφείς, οι εικαστικοί, οι επιστήμονες σε κάθε τομέα της Δημόσιας και κοινωνικής ζωής της πατρίδας μας.
Ενδεικτικά αναφέρουμε τους λογοτέχνες Νίκο Σφυρόερα, Πέτρο Γλέζο και Διαλεχτή Ζευγώλη -Γλέζου, οι αντιστασιακοί Μιχάλης Βαρδάνης και Γιώργος Ζευγώλης, οι πανεπιστημιακοί Μανώλης και Γιάννης Πρωτονοτάριος, Αντώνης Φραγκίσκος, Μανώλης Ζευγώλης, ο γλύπτης Γιώργος Πολυκράτης, ο ζωγράφος και συγγραφέας Νίκος Κατσουρός, ο ανώτατος δικαστικός Μιχ. Δέτσης τ. Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, αλλά και σημαντικά πρόσωπα της νεώτερης γενιάς με καταγωγή από το χωριό, όπως οι ηθοποιοί Λευτέρης Ελευθερίου, Γιάννης Φραγκίσκος και ο Γιώργος Νανούρης.
Όπως το χαρακτηρίζουν οι ίδιοι οι κάτοικοι του νησιού, είναι το χωριό του πολιτισμού, εξαιτίας του πλήθους των πολιτιστικών εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται κυρίως κατά τη θερινή περίοδο. Ο τοπικός σύλλογος ΑΠΑΣ τα Φανάρια διοργανώνει χειμώνα και καλοκαίρι πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων με προβολές ταινιών, παρουσιάσεις βιβλίων, εκμάθηση παραδοσιακών χορών και τοπικών μουσικών οργάνων. Ακόμα, είναι
" το πρώτο πολιτιστικό χωριό της Ελλάδας ", όπως ανακηρύχθηκε το 1988, όταν η τότε Υπουργός πολιτισμού, αλησμόνητη Μελίνα Μερκούρη, θέλησε να εφαρμόσει τον προαναφερόμενο θεσμό, που όμως δεν έγινε τελικά πράξη ποτέ.

Χωριό σπουδαίων επιστημόνων, συγγραφέων, εικαστικών, οργανοπαικτών και ποιητάδων.

Τρία τοπωνύμια, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων βόρεια και βορειοανατολικά του σημερινού οικισμού, το Όξω χωριό, τα Χαλάσματα της Καλλονής και ο Δήμος, μαρτυρούν την ύπαρξη οικισμού πάνω από χίλια χρόνια. Επίσης αρχαιολογικές έρευνες, έχουν αποδώσει ευρήματα και μαρτυρίες, ήδη από τις δύο φάσεις της εικονομαχίας. Στην απογραφή του 1830 ο ενεργός πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 4.729 άτομα στη συντριπτική τους πλειοψηφία αγρότες και αργότερα σμυριδεργάτες και βοσκοί.

Η κοινωνία εκείνης της εποχής, με την πενιχρή γεωργική παραγωγή, είχε σαν το σημαντικότερο έσοδο του πληθυσμού των ορεινών χωριών την εξόρυξη και εκμετάλλευση από το σμυρίγλι. Αυτή η δραστηριότητα διαμόρφωσε και τις κοινωνικές και οικονομικές δομές του τόπου. Μεσολάβησαν αρκετά γεγονότα, ώσπου τις τελευταίες δεκαετίες, η διαχείριση και η εκμετάλλευση των ορυχείων αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των κατοίκων της ορεινής Νάξου και της Απειράνθου

Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, η ζήτηση του ορυκτού αυτού από τις βιομηχανικές χώρες και κυρίως τις χώρες πολεμικής βιομηχανίας, αυξήθηκε με αποτέλεσμα οι εξαγωγές να ανεβούν σε πολύ σημαντικά επίπεδα και ως εκ τούτου στην τόνωση των οικογενειακών εισοδημάτων και την παραμονή του πληθυσμού στο χωριό. Η σμύριδα αποτέλεσε προϊόν εγγύησης του Ελληνικού κράτους για τη σύναψη δανείων από το εξωτερικό.

Είναι η εποχή όπου αποικοδομούνται νέα στοιχεία, μεταβιβάζονται μερίδια γης, κι παρατηρείται η ενασχόληση των γυναικών με την υφαντουργία. Όταν στα ορυχεία μειώθηκε η δραστηριότητα των κατοίκων, από την αδιαφορία και εγκατάλειψη του κράτους, σταδιακά στα μεταπολεμικά χρόνια, σήμανε και τη δημιουργία του μεταναστευτικού ρεύματος στην Αθήνα αλλά και στο εξωτερικό, κυρίως τον Καναδά και τις Η. Π. Α. Η φόρτωση της σμύριδας από το λιμανάκι της Μουτσούνας προς πλοία φορτηγά, διακόπηκε οριστικά αρχές της δεκαετίας του 1980.
Πρόσφατα και με τη νέα Δημοτική αρχή απομακρύνονται σταδιακά οι 70.000 τόνοι του ορυκτού από τον προαύλιο χώρο της Μουτσούνας προς αγορές κυρίως του εξωτερικού, σε πείσμα όσων διέδιδαν ότι το σμυρίγλι "πέθανε" και με προοπτική την αξιοποίηση του αποθηκευτικού χώρου σε Μουσείο Σμύριδας, προβιομηχανικό πάρκο και χώρο αναψυχής. 
Παρόλα αυτά, η ζωτικότητα του πληθυσμού παραμένει πάντοτε υψηλή τόσο για όσους έχουν μείνει στο χωριό αλλά και όσους ζουν σε άλλες κοινότητες. Τριάντα και άνω εμπορικά και τουριστικά καταστήματα διαθέτει το χωριό, τα οποία αυξήθηκαν ιδιαίτερα στη δεκαετία του 85-95 με την αύξηση και προβολή των μουσείων.

Στα γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών εντάσσεται και η άρνηση το 1917 για προσχώρηση της κυβέρνησης Βενιζέλου, με οδυνηρές συνέπειες για τους κατοίκους. Κατά τη διάρκεια της Ιταλογερμανικής κατοχής της Νάξου η δράση των Απεραθίτων ήταν ενεργός αντιστασιακή, και επί πολλούς μήνες βρισκόταν σε λειτουργία πομπός ασύρματου, σε κεντρικό σημείο του χωριού, χωρίς να γίνει αντιληπτός από τα στρατεύματα κατοχής.

Ο ορεινός αυτός οικισμός, με τα καλοδουλεμένα και καλοδιατηρημένα αρχοντικά, διατηρεί ανέπαφη την αισθητική του από την εποχή της Ενετοκρατίας. Το πανέμορφο χωριό είναι χτισμένο ανάμεσα σε δύο καταπράσινες κοιλάδες. Οι κάτοικοι του είναι ιδιαίτερα φιλόξενοι, και κρατούν μέσα από το πέρασμα αιώνων ήθη και έθιμα ζωντανά. Και σίγουρα όλα τα προσωνύμια που του αποδίδονται είναι πέρα για πέρα αληθινά αφού τόσο ο τρόπος της ζωής όσο και το περιβάλλον του οικισμού είναι πραγματικά ξεχωριστά. Κάθε χειμώνα το κρύο είναι ιδιαίτερα έντονο και οι χιονοπτώσεις είναι σύνηθες φαινόμενο της περιοχής.

Τα περίτεχνα βόλτα, τα στεγαστά, οι δεντροσκέπαστες πλατείες με τα καφενεδάκια, τα λιθόστρωτα καλντερίμια, οι περίτεχνες καπνοδόχοι με το ξεχωριστό - περίεργο σχήμα και χρώμα, οι ενετικοί πύργοι και τα αρχοντικά. Μια μικρή, ξεχωριστή γωνιά, με 45 παιδιά σήμερα στο Δημοτικό σχολείο, με βιβλιοθήκη, συνεταιρισμό γυναικών και αρκετά εμπορικά καταστήματα στα οποία ο επισκέπτης μπορεί να προμηθευτεί τα πάντα αλλά και να «ανακαλύψει» σπάνια αντικείμενα τα οποία ίσως να μην μπορεί να βρει σε μεγάλα εμπορικά κέντρα

ΘΑ ΧΑΣΕΤΕ ΑΝ ΔΕΝ ΕΠΙΣΚΕΦΕΙΤΕ...
Ø  -Κάντε ένα περίπατο με χαλαρούς ρυθμούς στον οικισμό και κυρίως στο απάνω χωριό για να δείτε και να φωτογραφήσετε τα σπίτια με τα μόρσα, τα βόρτα, τα στιαστά (η καμάρες) ασπρισμένα και μοσχομυρισμένα από ασβέστη. Κάθε  σημείο είναι μοναδικό. Συνομιλήστε με παλιούς ανθρώπους όπου η σοφία πηγάζει μέσα από στίχο και η κουβέντα γίνεται ιδιαίτερη ευχάριστη και αξέχαστη.
«Αυτό το χωριό έχει ιστορία περπατάς και τη βλέπεις σε κάθε σου βήμα» έχει αναφέρει σε έκθεση του μαθητής του Δημοτικού σχολείου του χωριού.
Ø -Μία επίσκεψη στα 5! μουσεία. Το Αρχαιολογικό, το Γεωλογικό, το Λαογραφικό, το Εικαστικών τεχνών και της Φυσικής Ιστορίας με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα εκθέματα.12 υπάλληλοι τα εξυπηρετούν με συνέπεια να παραμείνουν στο χωριό και όχι να μεταναστεύσουν. Σε όλα υπάρχουν αξιόλογα ενδιαφέροντα αναμνηστικά για τα δωράκια και τις υποχρεώσεις σας.

Ø -Τη βιβλιοθήκη Νίκου Ν. Γλέζου η οποία ιδρύθηκε το 1964 (ίσως η μεγαλύτερη των Κυκλάδων) με πρωτοβουλία του Μανώλη Γλέζου στη μνήμη του εκτελεσμένου απο τους ναζί αδελφού του Νίκου, το 1944. Στεγάζεται στο Πολιτιστικό κέντρο του χωριού και έχει 17.000 τόμους βιβλία. Λειτουργεί όλο το χρόνο με αξιοσημείωτη αναγνωσιμότητα από δύο μόνιμους υπαλλήλους.
Ø -Το συνεταιρισμό γυναικών στον οποίο 23 γυναίκες δημιουργούν και εκθέτουν τα προϊόντα της υφαντικής τέχνης, εργόχειρα αυθεντικά καθώς και αγνά παραδοσιακά γλυκά κουταλιού.
Ø -Με πορεία δύο ωρών, στο ξωκλήσι της Παναγιάς της Φαναριώτισσας σε υψόμετρο 900 μέτρα με εκπληκτική πανοραμική θέα στο νησί και άλλα Κυκλαδονήσια
Ø -Δύο από τις παλαιότερες εκκλησίες του νησιού, την Αγία Κυριακή, και τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο που βρίσκονται στα βόρεια του χωριού.
Ø -Τους ενετικούς πύργους και την Εκκλησία της Παναγίας της Απεραθίτισσας, μία από τις μεγαλύτερες του νησιού.
Ø -Μία " επίσκεψη " στα καφενεία του χωριού για καφέ η τη ρακί σας, όπου η παρέα με τους ντόπιους είναι μία ξεχωριστή εμπειρία. Διάλεκτος και γεύσεις ξεχωριστές. Η φράση «κάτσε να σε κεράσουμε» είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της φιλοξενίας.
Στις ταβέρνες όλο και κάποιον "επώνυμο" θα πετύχετε το καλοκαίρι μια και οι επισκέπτες του νησιού σίγουρα θα ανηφορίσουν μέχρι την Απείρανθο έστω για λίγο, ώστε να το καταγράψουν στις ταξιδιωτικές τους εντυπώσεις και να αποτυπώσουν με κάθε τρόπο, αναμνήσεις και εικόνες μοναδικές.
Ø -Μία βόλτα με καλό ασφαλτοστρωμένο δρόμο στους παραλιακούς οικισμούς σε ακτογραμμές 20 περίπου χιλιομέτρων, από Αη- Δημήτρη μέχρι Πάνερμο. Τοπίο και φύση μοναδικού κάλους και δεκάδες φυσικά λιμανάκια με πεντακάθαρες αμμουδερές ακρογιαλιές.
Το άρωμα από σκίνο θυμάρι φασκομηλιά και άλλα από την αυτοφυή βλάστησή θα σας μεθύσουν και θα σας γεμίσουν τις μπαταριές των πλέον όμορφων συναισθημάτων σας.
Ø Οι παραλίες της περιοχής θα σας «ξεπλύνουν» από την αιθαλομίχλη των μεγαλουπόλεων στα πεντακάθαρα νερά φανερών και απόκρυφων παραλιών.
Ø Το ηλιοβασίλεμα στον Άη Γιάννη (στα Φινέλια) αλλά και η ανατολή στη Μουτσούνα με θέα τις Μικρές Κυκλάδες θα σας φέρουν στη μνήμη ποίηση αγαπημένων σας ποιητών όπως του Ελύτη «αυτός ο κόσμος ο μικρός ο Μέγας»   
Το χωριό προσφέρει στον επισκέπτη όλες τις ανέσεις από φαγητό και αγορές, ενώ οι παραλιακοί του οικισμοί αρκετά δωμάτια για παραμονή και ξενοδοχεία μέχρι και Α κατηγορίας.
Το γνωστό τουριστικό περιοδικό περιοδικό voyager σε 8σέλιδο αφιέρωμα του στη Νάξο στη σελίδα 132 του τεύχους 54 του 2008 γράφει ότι ανάμεσα στους 10 λόγους για να επισκεφθείτε τη Νάξο είναι:

πηγή: Naxosfan

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

ΛΕΞΙΚΟ ΟΡΕΙΝΗΣ ΝΑΞΟΥ

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΓΛΩΣΣΑΡΙ ΟΡΕΙΝΗΣ ΝΑΞΟΥ» (βιβλίο και DVD)

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του φιλόλογου Νίκου Ι. Λεβογιάννη: «ΓΛΩΣΣΑΡΙ
ΟΡΕΙΝΗΣ ΝΑΞΟΥ –το γλωσσικό ιδίωμα των χωριών Κωμιακής-Κορώνου-Κεραμωτής-Λυώνα-Σκαδού-Μέσης-Απόλλωνα».
Το βιβλίο συνοδεύεται από DVD, το οποίο περιέχει το σύνολο του γλωσσικού πλούτου της ορεινής Νάξου  (6.500 λέξεις) σε μορφή ηλεκτρονικού λεξικού, εμπλουτισμένου με φωτογραφίες, ηχητικά και κινηματογραφικά ντοκουμέντα (video).
Πρόκειται για μια έκδοση του Συλλόγου «Πνευματικό Κέντρο Κωμιακής Νάξου», την οποία στήριξε και το «Τμήμα Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου».
Το Δ.Σ. του Πνευματικού Κέντρου Κωμιακής αποφάσισε τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν απ’ τη διάθεση του βιβλίου και του DVD να διατεθούν στην προσπάθεια ίδρυσης του «Μουσείου της Ιστορίας και του Πολιτισμού Κωμιακής».

Αναδημοσίευση από Naxos365

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Huffington Post: Τα ελληνικά νησιά σας καλούν – Διαλέξτε το κατάλληλο

Τα ελληνικά νησιά σας καλούν και δεν σας κατηγορούμε, γράφει η Huffington Post, σε μια προσπάθεια να τα οργανώσει ανάλογα με τις ανάγκες και το είδος των διακοπών που αναζητούν οι τουρίστες, προκειμένου να βρουν αυτό ακριβώς που τους ταιριάζει.
«Θέλετε να κάνετε διακοπές σε κάποιο ελληνικό νησί και δεν σας κατηγορούμε. Υπάρχουν, ωστόσο πάνω από 6.000 από αυτά διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα, γι” αυτό και είναι λιγάκι δύσκολο να επιλέξετε το κατάλληλο για εσάς» γράφει σε άρθρο της η Huffington Post. Ποια είναι όμως τα αγαπημένα της;

Για τους λάτρεις των πάρτι
*Μύκονος: Γνωστή για τις όμορφες παραλίες, τα πολυτελή θέρετρα και την άγρια νυχτερινή ζωή, είναι το απόλυτο νησί για όσους αγαπούν τα πάρτι. Τα πιο τρελά πάρτι γίνονται στο Paradise Club Mykonos, όπου εμφανίζονται διάσημοι Dj για διασκέδαση μέχρι το πρωί.
*Ίος: Διαφορετικά μπορείτε να πάτε στην ίο. Η νυχτερινή ζωή συγκεντρώνεται γύρω από την πόλη της Χώρας, όπου να είστε σίγουροι πως θα βρείτε μια πληθώρα τουριστών οποιαδήποτε στιγμή της νύχτας. Σημείωση: Εδώ τα πάρτι δε γίνονται μέχρι το πρωί. Την περίοδο αιχμής, το 95% των επισκεπτών βρίσκονται εκεί για να γλεντήσουν ενώ ο μέσος όρος ηλικίας είναι τα 22.

Για ζευγάρια
*Σαντορίνη: Αυτό είναι το ειδυλλιακό νησί που βλέπετε στις φωτογραφίες. Θα μείνετε σε ένα από τα ολόλευκα σπιτάκια με τις μπλε στέγες σκαρφαλωμένα επάνω στα βράχια και θα περάσετε ρομαντικές στιγμές με το σύντροφό σας.
*Φολέγανδρος: Οι βοτσαλωτές παραλίες είναι το χαρακτηριστικό σε αυτό το σχετικά ανέγγιχτο νησί, με το βραχώδες και ανώμαλο έδαφος.

Για τους καλοφαγάδες
*Κρήτη: Θεωρείστε την ως τον παράδεισο του φαγητού. Γευτείτε τις τοπικές λιχουδιές, όπως το ελαιόλαδο, το ντάκο και το γλυκό τυρί σε κάποια από τις λαϊκές του νησιού και στη συνέχεια απολαύστε έναν μεσημεριανό υπνάκο, ή την ελληνική εκδοχή της σιέστας.

Για άτομα άνω των 50
*Πάρος: Η έλλειψη άγριας νυχτερινής ζωής σε συνδυασμό με τους επίπεδους δρόμους κάνει αυτό το νησί, must προορισμό για ηλικιωμένους. Το λιμάνι της Παροικιάς είναι ένα όμορφο ψαροχώρι, ιδανικό για εξερεύνηση με χαλαρούς ρυθμούς.
*Ύδρα: Ο χρόνος κυλά αργά εδώ, όπου ο μόνος τρόπος μεταφοράς είναι με βάρκα, γαϊδουράκι ή με τα πόδια, καθώς απαγορεύονται τα αυτοκίνητα. Γ

Για οικογένειες με μικρά παιδιά
*Σίφνος: Βρίσκεται σε απόσταση μόλις τριών ωρών με ταχύπλοο από την Αθήνα με ρηχές και αμμώδεις παραλίες εξοπλισμένες με καφετέριες και εστιατόρια ακριβώς πάνω στην άμμο.
*Νάξος: Παραλίες ιδανικές για παιδιά, δραστηριότητες φιλικές για οικογένειες και φανταστικά αξιοθέατα ενώ υπάρχουν και αρκετές παιδικές χαρές για παιδιά μέσα στην πόλη της Νάξου.

Για οικογένειες με μεγαλύτερα παιδιά
*Παξοί: Αυτό το νησί έχει τα πάντα, καθιστώντας το ιδανικό για οικογένειες με ποικίλα ενδιαφέροντα και περιορισμένο προϋπολογισμό. Μπορείτε να περπατήσετε στα ορεινά χωριά, να ανακαλύψετε τις παραλίες, να κάνετε θαλάσσιο σκι ή και ποδήλατο βουνού.

Για τους φυσιολάτρες
*Ικαρία: Πιο γνωστή για τα μονοπάτια πεζοπορίας, η Ικαρία είναι ο παράδεισος για τους φυσιολάτρες με εντυπωσιακά βουνά γεμάτα με κυπαρίσσια, βελανιδιές και πεύκα. Η Ικαρία είναι γνωστή επίσης για τα βερύκοκα, επομένως μετά από μια κουραστική πεζοπορία, θα πρέπει να δοκιμάσετε οπωσδήποτε τα περιβόητα καϊσια.
*Αλόννησος: Όμορφη, βραχώδης, η Αλόννησος είναι ιδανική για όσους αγαπούν την ύπαιθρο. Είναι αρκετά απομονωμένη, τέλεια για μοναχικές βόλτες μέσα στα δάση, τους ελαιώνες και τα περιβόλια. Αποτελεί μέλος του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου, όπου σε συγκεκριμένα μέρη, μπορείτε να κολυμπήσετε, να κάνετε snorkeling ή να ψάξετε για άγρια ζώα, όπως σπάνια θαλασσοπούλια, δελφίνια και τη μεσογειακή φώκια.

Για όσους θέλουν να χαλαρώσουν
*Σκιάθος: Αυτό το νησί έχει μια εκπληκτική ακτογραμμή με πάνω από 60 υπέροχες παραλίες ιδανικές για να χαλαρώσετε με ένα ποτήρι ούζο. Κι όταν κουραστείτε από την πολύ χαλάρωση στην παραλία, τα χωριά είναι γεμάτα με γοητευτικά, στενά δρομάκια του 19ου αιώνα, με τα παλιά αρχοντικά που κάποτε ανήκαν σε καπετάνιους.
*Ιθάκη: Έχει ένα σούπερ δραματικό τοπίο, ιδανικό για να απολαύσετε τις τεράστιες ακατοίκητες εκτάσεις γης και τα χωριά όπου η ζωή κυλά αργά και νωχελικά.
(Πηγή: ethnos.gr)